วิธีวาดฉากหลังมังงะ: คู่มือสำหรับมือใหม่

ย่ออาคารเป็นทรงสี่เหลี่ยมมุมฉาก ห้องเป็นด้านในของกล่อง และเฟอร์นิเจอร์เป็นกล่องผสมทรงกระบอก ถนนคือแถบพื้นราบที่ขอบลู่เข้าหากันในระยะไกล วาดปริมาตรใหญ่เหล่านี้ก่อนหน้าต่าง อิฐ หรือของตกแต่ง

วาดผนังหลังของห้องเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า วางจุดรวมสายตาไว้ด้านใน แล้วลากเส้นผ่านมุมทั้งสี่ออกไปเพื่อสร้างเพดาน พื้น และผนังข้าง ร่างโต๊ะเป็นกล่องที่วางบนพื้น จัดแนวขอบให้สอดคล้องกับห้องก่อนเติมขาโต๊ะ

เส้นขอบฟ้าแสดงระดับสายตาของกล้อง ในทัศนียภาพหนึ่งจุด ขอบขนานหนึ่งชุดจะลู่เข้าสู่จุดรวมสายตาเดียวบนเส้นนี้ ขอบที่หันตรงเข้าหาผู้ชมยังคงเป็นแนวนอนหรือแนวตั้ง ใช้โครงสร้างนี้เมื่อมองตรงไปตามทางเดิน ไม่ใช่มองเฉียงเข้ามุม

1. วาดเส้นขอบฟ้าและเลือกจุดรวมสายตา เส้นขอบฟ้าต่ำทำให้เห็นเพดานมากขึ้น ส่วนเส้นที่สูงทำให้เห็นพื้นมากขึ้น
2. วาดผนังปลายทางเดิน เชื่อมมุมเข้าหาจุดรวมสายตา แล้วต่อเส้นออกมาด้านนอกเพื่อสร้างทางเดิน
3. เพิ่มประตูบนผนังข้าง รักษาขอบด้านข้างให้ตั้งตรง และให้ขอบบนกับล่างที่ทอดลึกเข้าไปมุ่งสู่จุดรวมสายตาเดียวกัน
4. วาดประตูและช่องแบ่งพื้นซ้ำโดยให้ระยะห่างแคบลงเมื่ออยู่ไกล หากต้องการช่วงที่เท่ากันในพื้นที่จริง ให้ใช้ตารางทัศนียภาพหรือการสร้างด้วยเส้นทแยง แทนการเว้นช่องเท่ากันบนกระดาษ
5. วางตัวละครข้างประตูเพื่อตรวจสัดส่วน แล้วลบเส้นช่วยที่ไม่จำเป็น วัตถุขนาดเท่ากันจะดูเล็กลงเมื่ออยู่ไกลขึ้น

เมื่อมุมอาคารหันเข้าหาคุณ ขอบแนวนอนสองทิศจะลู่ไปยังจุดสองจุดบนเส้นขอบฟ้าเดียวกัน เริ่มจากมุมตั้งที่ใกล้ที่สุด ลากขอบหลังคาและฐานไปยังจุดรวมสายตาซ้ายและขวา แล้วเติมเส้นตั้งเพื่อกำหนดความกว้างแต่ละผนัง

รักษาขอบแนวตั้งให้ขนานกันเมื่อกล้องอยู่ในแนวระดับ หน้าต่างแต่ละผนังใช้จุดรวมสายตาของผนังนั้น วางจุดทั้งสองให้ห่างกันมาก ซึ่งมักอยู่นอกช่อง เพื่อหลีกเลี่ยงการบิดแบบเลนส์มุมกว้างที่เกินจริง อย่าย้ายจุดเพียงเพื่อให้หน้าต่างบานเดียวพอดี

การเงยหรือก้มกล้องเพิ่มจุดรวมสายตาที่สามสำหรับขอบแนวตั้ง เมื่อมองขึ้น ตึกจะเรียวเข้าหาจุดด้านบน เมื่อมองลงจากดาดฟ้า เส้นตั้งจะลู่ลงด้านล่าง ทิศแนวนอนสองทิศยังคงพบเส้นขอบฟ้า ซึ่งอาจอยู่นอกช่องภาพ

สร้างตึกเรียบ ๆ ก่อน ให้เส้นตั้งทั้งหมดรวมถึงข้างหน้าต่างมุ่งสู่จุดที่สาม ใช้อีกสองจุดแบ่งชั้น วางจุดที่สามไกลเพื่อให้ผลดูนุ่มนวล หรือขยับเข้ามาเพื่อเพิ่มความตื่นเต้น โดยตรวจว่าความบิดเหมาะกับฉากหรือไม่

ทำจากรูปทรงใหญ่ไปหารายละเอียดเล็ก การย้ายผนังทำได้ง่ายขณะที่ยังเป็นกล่อง แต่ยากหลังตัดเส้นอิฐทุกก้อนแล้ว สำหรับทางเดิน ให้ทำตามหกขั้นตอนนี้และตรวจช่องภาพที่ขนาดอ่านจริงระหว่างแต่ละขั้น

1. กำหนดเส้นขอบฟ้า ทิศกล้อง และพื้นที่สำหรับตัวละครกับบอลลูนคำพูด
2. วาดรูปทรงใหญ่ที่สุด ได้แก่ พื้น ผนัง เพดาน และเฟอร์นิเจอร์หลัก เปรียบเทียบตัวละครกับช่องประตู
3. เพิ่มเส้นช่วยทัศนียภาพสำหรับแต่ละทิศของขอบ แก้ปริมาตรใหญ่ก่อนแบ่งย่อย
4. เก็บประตู กรอบหน้าต่าง และสิ่งติดตั้ง กำหนดช่วงซ้ำตามความลึก ไม่ใช่ให้ห่างเท่ากันบนหน้าจอ
5. ตัดเส้นขอบที่จำเป็นบนเลเยอร์สะอาด เน้นเงาร่างใกล้ให้หนักขึ้นและลดน้ำหนักเส้นไกล
6. เลือกแหล่งกำเนิดแสง ใส่เงาให้สอดคล้องกัน แล้วเพิ่มพื้นผิวและน้ำหนักบรรยากาศเท่าที่จำเป็น โดยรักษาจุดสนใจให้อ่านง่าย

แยกฉากหน้า ระยะกลาง และฉากหลังด้วยการซ้อนทับและน้ำหนัก กรอบประตูมืดที่ถูกขอบภาพตัดอาจล้อมตัวละครระยะกลาง ขณะที่อาคารจางถอยอยู่ด้านหลัง เส้นขอบใกล้หนาและเส้นไกลบางช่วยแยกระยะให้ชัดขึ้น

ทัศนียภาพทางอากาศมักลดความต่างน้ำหนักและรายละเอียดในระยะไกล โดยเฉพาะกลางแจ้งที่มีหมอก ภายในอาคารอาจพึ่งการซ้อนทับ ขนาด และแสงมากกว่า เลือกทิศแสงเดียวและใช้เงาอธิบายระนาบ แสดงอิฐหรือใบไม้เพียงบางจุดแทนการเติมทุกพื้นผิว

เปิดฉากด้วยภาพกว้างที่บอกตำแหน่งประตู จุดสังเกต และตัวละคร ในช่องแอ็กชันให้เหลือพื้นหรือสถาปัตยกรรมพออธิบายการเคลื่อนไหว เมื่อผู้อ่านรู้สถานที่แล้ว ภาพใบหน้าระยะใกล้ที่เน้นอารมณ์อาจใช้เพียงโทนหรือพื้นที่ว่าง

ร่างผังพื้นเล็ก ๆ และทำเครื่องหมายกล้องของแต่ละช่อง รักษาตำแหน่งประตู หน้าต่าง และเฟอร์นิเจอร์ เปลี่ยนเส้นขอบฟ้าเมื่อความสูงกล้องเปลี่ยน ไม่ใช่เปลี่ยนตามใจระหว่างภาพ เว้นบริเวณสงบหลังใบหน้าและบอลลูนเพื่อให้ฉากช่วยลำดับการอ่าน

ดูคู่มือการจัดช่องการ์ตูนเพื่อจัดฉากหลัง บอลลูน และพื้นที่ว่างให้เกิดลำดับการอ่านที่ชัดเจน

ใน Comiiic Create Studio ให้แยกภาพร่าง เส้นช่วย และภาพสะอาดไว้คนละเลเยอร์ ลดความทึบของภาพร่างและล็อกเลเยอร์ที่ต้องการป้องกัน ใช้เครื่องมือเส้นตรงวาดโครงสร้างบนเลเยอร์เส้นช่วย แล้วซ่อนเลเยอร์นั้นเมื่อตรวจภาพที่เสร็จ

ย้าย ย่อขยาย หรือหมุนเนื้อหาของเลเยอร์ที่กำลังใช้งานด้วยเครื่องมือจัดการ ตรวจทัศนียภาพหลังทำ เพราะการแปลงรูปทั่วไปไม่ได้แก้ผลจากการเปลี่ยนกล้องให้อัตโนมัติ นำเข้าภาพอ้างอิงของตนเองเพื่อศึกษาสัดส่วน และเก็บองค์ประกอบที่จะใช้ซ้ำไว้ต่างเลเยอร์ การใช้ซ้ำได้ผลดีเมื่อมุมกล้องและแสงเข้ากัน

คู่มือวาดมังงะดิจิทัลอธิบายขั้นตอนโดยรวม ตั้งแต่เตรียมผืนผ้าใบจนจบหนึ่งหน้า

• ขอบมุ่งไปคนละจุด: ต่อเส้นที่น่าสงสัยบนเลเยอร์เส้นช่วย ขอบขนานในทิศเดียวกันต้องใช้จุดรวมสายตาร่วมกัน แต่วัตถุที่หมุนอาจใช้จุดอื่น
• เส้นขอบฟ้าดูผิด: กำหนดความสูงกล้องเทียบกับตัวละคร สำหรับคนสูงเท่ากันที่ยืนบนพื้นราบ เส้นระดับสายตาจะตัดร่างกายในตำแหน่งสัมพัทธ์เดียวกัน
• ทุกอย่างดูแบน: เพิ่มการซ้อนทับ ลดขนาดวัตถุซ้ำเมื่ออยู่ไกล และแยกน้ำหนักใกล้กับไกล
• รายละเอียดแย่งตัวละคร: ย่อมาดูที่ขนาดอ่าน ลดพื้นผิวใกล้ใบหน้า และลดความต่างน้ำหนักของฉากที่แย่งความสนใจ
• ขนาดเปลี่ยนโดยไม่ตั้งใจ: ใช้ประตูหนึ่งบานหรือคนยืนเป็นหน่วยอ้างอิง แล้วถ่ายขนาดผ่านตารางทัศนียภาพ

1. ห้องหนึ่งจุด: วาดห้องที่มีประตู โต๊ะ และคนยืน ต่อขอบโต๊ะกับห้องเพื่อตรวจจุดรวมสายตาร่วมกัน หยุดก่อนเติมพื้นผิว
2. มุมอาคารสองจุด: วาดอาคารที่มีช่องหน้าต่างสามช่วงบนผนังที่เห็นแต่ละด้าน รักษาเส้นตั้งตรงและตรวจว่าช่วงซ้ำแคบลงเมื่อไกล เพิ่มเงาที่มีทิศสอดคล้องกัน
3. ตึกสามจุด: วาดอาคารจากมุมต่ำ แล้วลองมองลงจากดาดฟ้า ตรวจขอบทั้งสามชุดก่อนเติมหน้าต่าง นำภาพร่างที่ดีกว่ามาทำเป็นช่องการ์ตูนสมบูรณ์พร้อมที่ว่างสำหรับบอลลูน

ห้องที่น่าเชื่อและมีการกระทำชัดเจนมีประโยชน์กว่าเมืองซับซ้อนที่ไม่มีเรื่องราว สร้างฉากหนึ่งฉาก วางตัวละคร แล้ววาดช่องที่สองในสถานที่เดียวกัน

ใช้คู่มือสร้างการ์ตูนเพื่อต่อยอดฉากนั้นเป็นการ์ตูนสั้นที่จบสมบูรณ์